"Nie usiłujmy wymykać się Jego Woli"

Oto jest klucz, który otwiera bramę Królestwa Niebieskiego: qui facit voluntatem Patris mei qui in coelis est, ipse intrabit in regnum coelorum — kto spełnia wolę mojego Ojca... ten wejdzie! (Droga, 754)

30 października 2000

Od tego, czy ty i ja postępujemy zgodnie z wolą Bożą — nie zapominaj o tym — zależy wiele istotnych rzeczy. (Droga, 755)

Jesteśmy jak kamienie, głazy, które się poruszają, które czują, które są obdarzone najwolniejszą wolą.

Bóg jest jak kamieniarz, który za pomocą młota i dłuta usuwa nasze ostre kanty, kształtując nas, zmieniając według swego upodobania.

Nie usiłujmy odsuwać się, ani wymykać się Jego Woli, gdyż i tak w żaden sposób nie potrafimy uciec przed uderzeniami młota. — Cierpienie nasze będzie większe i daremne, a zamiast stać się wygładzonymi kamieniami, nadającymi się do budowy, zamienimy się w bezkształtną kupę żwiru, którą ludzie będą deptać z pogardą. (Droga, 756)

Całkowite poddanie się Woli Bożej niesie koniecznie z sobą radość i spokój: szczęście na Krzyżu. — A wówczas okazuje się, że jarzmo Chrystusa jest łagodne, zaś Jego brzemię nie ciąży. (Droga, 758)

Rozumowanie przynoszące spokój, które Duch Święty podsuwa tym, co miłują Wolę Bożą: Dominus regit me, et nihil mihi deerit — Pan jest moim pasterzem, nie brak mi niczego.

Cóż może zatrwożyć dusze, która powtarza z przekonaniem te słowa? (Droga, 760)

rozmiar tekstu

DRUKUJ

PDA (dla palmów)